۰۰۰

از هر کران تیر دعا کرده ام روان

باشدکز آن میان یکی کارگز شود

۰۰۰

گاهي گمان نمي كني ولي مي شود  

 

گاهي نمي شود كه نمي شود

 

گاهي هزار دوره دعا بي اجابتست

 

گاهي نگفته قرعه به نام تو مي شود

 

گاهي گداي گدايي و بخت نيست

 

گاهي تمام شهر گداي تو مي شود

چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون ...

...

نه !

 

هرگز شب را باور نکردم

 

چرا که در فراسوی دهلیزش

 

به امید دریچه یی

 

دل بسته بودم ...

 

 

                ...       در ره تو عاجزیم  

 

            این دل سرگشته را

 

                          تدبیر بخش      ...

                                          

الهی

 

                             گفتی کریمم

 

                           امید بدان تمام است

 

                تاکرم تو در میان است

 

            ناامیدی

                                             حرام است

الهی خلق شکر نعمت تو کند

 

من شکر بودن تو

 

چرا که نعمت بودن تست

...وه که بازم فلک انداخت به غوغای دیگر

من به جای دگر افتادم و دل جای دگر

یک دو روز دگر از لطف به بالین من آی

که من ام روز دگر دارم وفردای دگر

...نگنجد درد تو در دل که این تنگ و آن فراوان است

 

فراوان می دهی چون درد کن دل را فراوانتر

 

خدایا از بدم بگذر که از هر بد پشیمانم

 

ز من کس نیست مجرم تر زمن هم کس پشمیان تر ...

خدا را دارم

که سلام تمام گلها

به تمام لحظه های من است

تاتمام خوشبختی

جز سلام به "او"

کم ندارم

(عبدالغظیم ساعدی)